Nazywano ją góralską Safoną, była znaną poetką i działaczką kultury. Mieszkała i tworzyła w Rabie Wyżnej. Miała 88 lat. Wanda Czubernatowa z d. Kościelniak debiutowała na łamach polonijnego czasopisma „Tatrzański Orzeł”, którego archiwum znajduje się w ludźmierskim Instytucie. Była wielokrotnie nagradzana i wyróżniana w konkursach poetyckich. Za działalność kulturalną i społeczną została uhonorowana Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki im. Oskara Kolberga, za całokształt twórczości odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” oraz Nagrodą Literacką im. Jana Pocka. Przyjaźniła się z ks. Józefem Tischnerem. Była współzałożycielką kabaretu „Truteń”. Zapisała się także na kartach historii Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Wydała kilkanaście tomików poezji, utwory publikowała także w wielu antologiach i czasopismach. Jej wiersze zdobywały nagrody w licznych konkursach. Pisała gwarą i w języku literackim. Wiersze poetki stały się inspiracją dla Orkiestry św. Mikołaja i na płycie „O miłości przy grabieniu siana” zabrzmiały w akompaniamencie karpackich melodii. Słynęła z niebywałego poczucia humoru. Zapytana o przynależność góralską, bez wahania odparła: „Jestem Kliscokiem” [za: zgstl.pl].